Nieuws

Tungelroysebeek herleeft dankzij ecologisch beekherstel

Tungelroysebeek herleeft dankzij ecologisch beekherstel

12/06/2011 - Interactief Waterbeheer

De Tungelroysebeek is een waterloop die deels ontspringt in Belgisch Limburg en deels in het Nederlandse Noord-Brabant. De beek loopt grotendeels op Nederlands grondgebied en mondt uit in de Maas. Binnen het programma Interactief Waterbeheer worden twee trajecten heringericht. Het doel is de realisatie van een ecologische verbindingszone langs de beek tot aan de Maas. De belangrijkste partners in dit project zijn Waterschap Peel en Maasvallei en de Nederlandse Provincie Limburg.

 

De sterk gekanaliseerde Tungelroysebeek, met een stroomgebied van ca. 30.000 ha, zal binnenkort weer een ecologisch meanderende, stromende beek zijn met een aangepast waterpeil. Maar wat houdt het Project Realisatie Ecologisch Beekherstel Tungelroysebeek nu precies in?

 

Een meanderende beek
In 2005 reeds werd begonnen met de uitvoering van de eerste trajecten. Inmiddels is zo’n 15 km van de 35 km lange beek heringericht. De komende jaren zijn nog eens ruim 15 km gepland. Het is de bedoeling dat er binnen 5 jaar een aangesloten natuurlijke, op sommige plaatsen half natuurlijke beek ontstaat, die een ecologische verbindingszone vormt tussen het Vlaamse Stamprooierbroek en Smeetshof en het Nederlandse Leudal.

 

De twee trajecten nabij de Belgisch-Nederlandse grens die vallen onder Interactief Waterbeheer zijn zo goed als voltooid. Binnen het traject Wisbroek-Krang (3,5 km) werden twee stuwen verwijderd. Binnen het traject Diesterbaan-Raam (eveneens 3,5 km lang) werden vistrappen aangelegd bij de twee stuwen. Daarbij kwam nog de vernieuwing en automatisering van de stuw in de watergang De Raam. Een belangrijk element is de vernatting, want het is de bedoeling dat er in en rond de beek een kwalitatief hoogwaardige natuur tot stand komt. Door het verwijderen van de stuwen en het hermeanderen wordt de beek ook toegankelijk voor nieuwe vissoorten.

 

Bodemsanering noodzakelijk
In het gebied was een vervuiling met zware metalen vastgesteld. Het ging om zink en cadmium. Dit had te maken met het feit dat er vroeger een grootschalig gebruik van zinkassen in erf- en wegverhardingen was geweest. Pas jaren later werden de gevaren hiervan zichtbaar. Het probleem was dat de Tungelroysebeek voor een grote afvoer en verspreiding van de verontreiniging had gezorgd. Ook die bodemverontreiniging moest worden aangepakt.

 

Actief Bodembeheer De Kempen zette zich sterk in voor de sanering van deze verontreiniging. De sanering van het traject Diesterbaan-Raam valt onder Interactief Waterbeheer. Ook voor de uitvoering van het traject Wisbroek-Krang is een bodemsanering noodzakelijk, maar deze maakt geen deel uit van het InWa-project.

 

Ook al valt het Project Realisatie Ecologisch Beekherstel Tungelroysebeek maar voor een relatief klein deel onder Interactief Waterbeheer, toch mag het belang voor de waterkwaliteit en de ecologie niet worden onderschat.